Moje gry kilka spostrzeżeń na temat moich ulubionych gier

Super-Bikes Riding Challenge  Gra przeznaczona dla graczy, którzy fascynują się motocyklami i wyścigami motocyklowymi. Mają tu okazję wypróbować możliwości całego szeregu maszyn, które w rzeczywistości raczej mogą jedynie podziwiać z daleka lub bliska ale raczej bez doświadczania jazdy na nich. Mamy tu do dyspozycji więc takie maszyna jak:  Yamahy FZ6, Kawasaki Z750, Suzuki GSXR 1000 oczywiście to tylko przykłady. Mamy możliwość testowania swoich maszyn oraz możliwości na torach zamkniętych jak również na ulicach miasta. Przykład, Londyn, Berlin lub piękne Lazurowe Wybrzeże. Gra ta ucieszy każdego kto lubi śmiganie na motocyklu. Nowością jest wskaźnik stresu, który pokazuje nam coś do tej pory niestosowane w takich grach czyli poziom stresu. Jeżdżąc po drogach nie lubimy, gdy ktoś zbyt blisko się nas trzyma, siedzi na ogonie. Mamy szczęście, gdy nasza maszyna może w sposób spokojny od gościa się odkleić, no chyba, że to policjant, to myślę, że nikt nie za bardzo wtedy myśli o odklejaniu. Ale jest to podstawa by nas stres wzrósł. I w tej grze stres właśnie rośnie. Stres ten ukazany jest w postaci niebieskiego paska. Im pasek większy tym lepiej dla jeźdźca. Poziom ten zależy od różnych czynników. Od warunków pogodowych, jak i od zaciętości walki o lepsze miejsce. Innym dodatkiem jest wskaźnik stanu zdrowia. Nie będę się rozpisywał na co ma wpływ stan zdrowia wszyscy się domyślają. Bardzo mocna stroną tej gierki jest grafika. Bardzo szczegółowo przedstawiono w niej nasze maszyny jak również elementy otoczenia. Kokpit każdej maszyny jest bardzo szczegółowo oddany. Niesamowicie się ogląda powtórki, kiedy to widać katowane amortyzatory, obracające się łańcuchy, po prostu rewelacyjnie to widać. Muzyka i efekty dźwiękowe dodają tylko odpowiedniego smaczku, ale są niezbędnym dopełnieniem całości.

Wiedźmin któż z nas nie czytał Sapkowskiego no i oczywiście nie oglądał filmu i serialu „Wiedźmin” ja oglądałem i bardzo polubiłem Geralta. I mimo całego medialnego szumu dokoła wyboru aktorów do poszczególnych ról, to efekt jak na Polskie warunki jest zadawalający. Aczkolwiek nie jest w nawet najmniejszym stopniu oddać tego co daje przeczytanie książki. No i pojawia się gra oczywiście także oczekiwana. Jak tu nie czekać jeśli jest możliwość wcielenia się w rolę ulubionego bohatera. To typowa gra RPG przeznaczona dla starszych graczy. Nie jest skomplikowana. Posiada prostą i jasną mechanikę, nie jest pozbawiona tego co istotne czyli intrygi. Grafika na  dość atrakcyjnym poziomie. Świat Wiedźmina czyli bohatera w którego się wcielamy jest światem stworzonym przez Sapkowskiego. Przez co łatwiej się po nim poruszać bo i miejsca i postać są znane dla przynajmniej dla tych, którzy czytali książki. Jak wiadomo Wiedźmin to taka persona, która jest szkolona i przygotowywana do walki z potworami. Różnymi bestiami jakie zatruwają życie normalnym ludziom. Dla tych, którzy nie wiedzą skąd się biorą Wiedźmini krótko opowiem, że są to dzieciaki zabierani rodzicom i szkoleni. Posiadają doskonałe umiejętności i wielką wiedzę o potworach. Wielu ich przez to, że posiadają wręcz nadludzkie możliwości, nienawidzi, a wręcz traktuje jako potwory. Ale znajomość prozy Sapkowskiego nie jest konieczna do gry. Oprócz zabijania potworów gra ma swoja fabułę, sytuację polityczną, potwory to nie tylko te wyglądające jak potwory lecz gorsze to te, które wyglądają jak ludzie. Sytuacja w jakiej się pojawiamy jest złożona. Po okrutnej wojnie z władcami południowych krain, nastaje chaos a władza krótkowzrocznych królów słabnie. Zakon Płonącej Róży ma być wybawieniem. Ale czy na pewno? Na pewno to zmienia się sytuacja, bo w tym całym chaosie potwory zaczynają śmielej sobie poczynać. I my w te polityczne bagienko zostajemy wkomponowani. No do dzieła.

Mass Effect to gra bardzo rozbudowana. Z gatunku  RPG z licznymi elementami gry akcji, za której przygotowanie odpowiadają pracownicy studia BioWare (twórcy popularnych i uznanych serii Baldur’s Gate, Neverwinter Nights czy Star Wars: Knights of the Old Republic). Jest to zarazem pierwsza cześć trylogii gier.  Akcja gry rozgrywa się w 2183 roku. Jak można się domyślać sytuacja wygląda następująco: ludzi opanowali już przemieszczanie się w kosmosie, muszą walczyć, współpracować z innymi cywilizacjami.

Jesteśmy komandorem Shepardem,  zaprzysiężonym obrońcą pokoju. Naszą misją jest obrona przed atakami armii dawnego agenta Sarena. Jest to persona, której nie odpowiada nowy porządek i wszelkimi dostępnymi sposobami stara się ten porządek zburzyć. Nasza droga wiedzie przez wiele nowych nie poznanych światów. Nie zdajemy sobie sprawy z tego, że zło w postaci Sarena to nie jest zło najgorsze. I tu koniec opisu tego co nas czeka bo gra jest naprawdę świetna.

Do tego oprócz rozbudowanego i ciekawego wątku fabularnego (podejmowane wybory mają wpływ na późniejsze wydarzenia, decydujemy o losie całej galaktyki, odkrywamy zapomniane cywilizacje, nowe formy życia, zasoby, czy nawet potężne technologie), autorzy Mass Effect mamy możliwość dowodzenia drużyną. Potyczki przypominają dzięki temu taktyczne gry akcji. Nasz bohater staje się wówczas liderem trzyosobowego zespołu i może wydawać rozkazy podkomendnym. Poszczególni żołnierze, podobnie jak prowadzona postać, z biegiem czasu stają się coraz silniejsi (gromadzimy punkty doświadczenia i przydzielamy je do wybranych umiejętności). Mamy do dyspozycji potężny statek kosmiczny oraz wiele innych środków do walki.